Przyjrzyjmy się definicji Baidu: „Tworzywa konstrukcyjne mogą być stosowane jako materiały konstrukcyjne i substytut metali do produkcji części maszyn i innych tworzyw sztucznych. Tworzywa konstrukcyjne mają doskonałe wszechstronne właściwości, wysoką sztywność, małe pełzanie, wysoką wytrzymałość mechaniczną, dobre ciepło odporność i dobrą izolację elektryczną.
Można je stosować przez długi czas w trudnych warunkach chemicznych i fizycznych i można je stosować jako inżynieryjne materiały konstrukcyjne zamiast metali, ale cena jest wysoka, a wydajność niewielka”. Przyjrzyjmy się definicji japońskiego przemysłu: „Może być stosowany jako wysokowydajne tworzywa sztuczne do konstrukcji i części mechanicznych, o odporności cieplnej przekraczającej 100 stopni i stosowany głównie w przemyśle”. Po dokładnym rozważeniu nie jest trudno stwierdzić, że faktycznie pisane definicje są bardzo szerokie, jedynie ze środowiska zastosowań materiałów i wyrobów.
W rzeczywistości wiele materiałów sklasyfikowanych jako „tworzywa sztuczne ogólnego zastosowania” może również zastąpić stal tworzywami sztucznymi, a ponadto jest w stanie wytrzymać wysoką temperaturę. Jednak z punktu widzenia procesu tworzenia aplikacji nie jest to zgodne z inżynierskim naciskiem, że „do wykonania dużych i skomplikowanych prac, które wymagają długiego czasu, potrzeba więcej siły roboczej i zasobów materialnych”. Cykl rozwoju zastosowań konstrukcyjnych tworzyw sztucznych jest dłuższy niż w przypadku ogólnych tworzyw sztucznych i obejmuje więcej etapów, bardziej złożone oprogramowanie analityczne i sprzęt do użycia oraz większe ryzyko prób i błędów. W normalnych okolicznościach proces wyboru materiałów do opracowania produktu można podzielić na następujące etapy:
1. Zdefiniuj kluczowe wymagania produktu, mianowicie CTQ, takie jak: V0 środek zmniejszający palność, temperatura długotrwałego użytkowania wyższa niż 80 stopni, moduł sprężystości większy niż 10Gpa... Wymagania powinny być szczegółowe i lepiej mieć szczegółową definicję danych.
2, zgodnie z CTQ, wstępnie wybrane są rodzaje materiałów, takie jak nylon 66, PC wzmocniony włóknem szklanym, POM itp. W tej chwili nie tylko instrukcja produktu wydana przez producenta materiału, ale także przypadki zastosowania materiału należy sprawdzić. Odwoływanie się do wymagań i powodów wyboru materiałów na podobne produkty innych producentów może zmniejszyć koszty prób i błędów projektu na tym etapie i skrócić cykl rozwoju projektu.
3, Wybierz konkretną specyfikację materiału zgodnie z rodzajem materiału określonym w poprzednim kroku. Wybierając specyfikację, należy nie tylko odnieść się do przypadku zastosowania materiału, ale także odnieść się do ceny referencyjnej w tabeli właściwości materiału, aby z góry zrozumieć koszt i kanał zakupu surowców.
4, Po wybraniu konkretnej specyfikacji materiału, przed otwarciem formy należy przeprowadzić analizę wykonalności. Wykonuj analizę przepływu formy i optymalizuj projekt formy dla bardziej złożonych części konstrukcyjnych, a nawet niektóre produkty wymagają weryfikacji za pomocą modeli druku 3D.
5, Po przejściu różnych weryfikacji formę można otworzyć. Po ukończeniu formy można przetestować formę, aby sprawdzić, czy forma może normalnie działać, i można przetestować działanie próbki produktu. Proces ten jest także etapem dużej liczby błędów, a większość z nich wymaga wielokrotnej optymalizacji i ponownej optymalizacji. W tym procesie zaleca się zadawanie pytań na temat materiałów, form i procesu formowania starszym inżynierom.