Niemcy ogłaszają wtórny „alarm”, odpowiadają giganci chemiczni
Wicekanclerz Niemiec i Minister Gospodarki i Ochrony Klimatu Habeck zapowiedział 23 grudnia uruchomienie drugiego etapu trzystopniowego planu awaryjnego dla gazu ziemnego, fazy „alarmowej”.
Plan reagowania kryzysowego na niedobory gazu ziemnego w Niemczech podzielony jest na trzy poziomy: wczesne ostrzeganie, alarmowe i awaryjne. Niemiecki rząd uruchomił pierwszy poziom „wczesnego ostrzegania” 30 marca.
Zgodnie z planem Niemcy wejdą w najwyższy poziom „stanu nadzwyczajnego”, gdy dostawy gazu ziemnego zostaną poważnie zakłócone, a wszelkie środki rynkowe nadal nie będą w stanie zagwarantować zużycia gazu. W tym czasie rząd przyjmie środki nierynkowe, wdroży system racjonowania dostaw gazu, da pierwszeństwo zapewnieniu gospodarstw domowych, szpitali i ważnych instytucji oraz ograniczy przemysłowe wykorzystanie gazu.
Zwiększenie przez niemiecki rząd poziomu alarmowego niedoborów gazu ziemnego jest związane z niedawną redukcją dostaw gazu przez Gazprom „Nord Stream-1” do Europy. Reuters podał 21 stycznia, że dostawy gazu dla „Beixi-1” na tym etapie wynoszą tylko 40 procent poprzedniego.
Ograniczenie dostaw gazu ziemnego miałoby poważny wpływ na niemiecką gospodarkę. W niemieckim przemyśle chemicznym gazu ziemnego nie można zastąpić w krótkim okresie jako surowca lub źródła energii. Niemieckie przedsiębiorstwa przemysłowe, w tym BASF, poszukują alternatyw dla podtrzymania funkcjonowania zakładów i próbują ograniczyć wzrost kosztów ekonomicznych.
Według raportu Reutersa z 23 czerwca BASF opracowuje plan awaryjny dla swojej bazy w Ludwigshafen w Niemczech. Zakład w Ludwigshafen to największa niemiecka firma zajmująca się przemysłową energią elektryczną, która odpowiada za ponad 1 procent całkowitego zapotrzebowania Niemiec.
BASF powiedział Reuterowi, że dokładne cięcia produkcji będą zależeć od dostępności gazu ziemnego oraz ropy naftowej jako alternatywy. Będzie musiała wstrzymać produkcję, jeśli podaż spadnie gwałtownie poniżej 50 procent przez dłuższy czas.
„Jeśli jest to nieuchronne, musimy przedyskutować z Federalną Agencją Sieci, które fabryki powinniśmy zamknąć” – powiedziała firma, odmawiając dalszych komentarzy na temat swojego planu awaryjnego Ludwigshafen.
Inna firma chemiczna, Lanxess, powiedziała, że kierownictwo szukało sposobów zapobiegania przestojom w produkcji. Jedną z opcji mogłoby być opóźnienie planów wycofania elektrowni węglowych, które nadal działają w zakładach Leverkusen i Krefeld w Niemczech.
„Jeśli nasze produkty zostaną wycenione z rynku, fabryki będą musiały zostać zamknięte, a setki miejsc pracy będą zagrożone” – powiedział Lanxess.
Niemieckie Stowarzyszenie Przemysłu Chemicznego (VCI) stwierdziło 23 marca, że zmniejszenie dostaw gazu ziemnego stawia przed społeczeństwem i przemysłem coraz większe wyzwania. Obciążenie z tym związane musi być sprawiedliwie rozłożone. Ważne jest, aby wprowadzić przejrzysty proces rozłożenia nieuniknionego obciążenia na wszystkich odbiorców gazu w sposób możliwie sprawiedliwy i tolerowany.
Według VCI przemysł chemiczny i farmaceutyczny w Niemczech zużywa około 15 procent gazu ziemnego w kraju, co jest najwyższą wartością ze wszystkich gałęzi przemysłu. Z tego 27 procent jest wykorzystywane jako surowiec, a 73 procent do produkcji pary i elektryczności.
Koszty wzrosły o 319 proc., firmy straciły pieniądze, przestały pracować, zbankrutowały
Po doznaniu załamania w 2020 r., w maju 2020 r. nadal rosła, a cena osiągnęła kiedyś 139,13 USD. Dziś, mimo zawirowań na ropie, cena wciąż jest wyższa niż przed epidemią. Od maja 2020 r. cena wzrosła o 319,33 proc. Można sobie wyobrazić, że presja kosztowa przedsiębiorstw produkcyjnych jest tak duża.